تفاوت قراردادهای جدید نفتی با بیع متقابل

 

معاون مدیرعامل شرکت ملی نفت ایران در امور سرمایه گذاری و تامین منابع مالی، مکانیزم حسابرسی و تخصیص پاداش و مالیات را در مدل جدید قراردادهای صنعت نفت (IPC) تشریح کرد و درباره تقاوت قراردادهای جدید نفتی با قراردادهای بیع متقابل توضیح داد

به گزارش خبرنگار ایسنا، علی کاردر بعدازظهر شنبه 7 آذر در پنل تخصصی "معرفی مدل جدید قراردادهای نفتی از منظر حقوقی و قراردادی" در سخنانی با موضوع "معرفی کلیات مدل مالی، روش حسابرسی، نظارت و راه حلهای مدل جدید در اختلافات مالی، به تشریح مکانیزم حسابرسی، پرداخت پاداش و مالیات در مدل جدید قراردادهای نفت پرداخت و گفت: امکان استفاده از تجارب شرکتهای بین المللی در حوزه حسابرسی در این قراردادها وجود دارد.

وی به تشریح تفاوت قراردادهای جدید نفتی با قراردادهای بیع متقابل پرداخت و گفت: در قراردادهای IPC، توجه خاصی به مباحث انتقال فناوری و بازگشت سرمایه مناسب به پیمانکار مبذول شده است.

در قراردادهای موسوم به IPC قرار براین است که حلقه های مختلف صنعت نفت (اکتشاف، توسعه و تولید) به صورت یکپارچه واگذار شوند تا شرکتهای خارجی با چنین قراردادی، انگیزه‌ای برای حضور در صنعت نفت ایران داشته باشند.

در این نوع قرارداد، مالکیت مخزن قابل انتقال نیست و مالکیت آن واگذار نمی شود و تولید صیانتی از مخزن، یکی از مهمترین مباحث در این قراردادهاست. جذب سرمایه گذاری، انتقال فناوری، تولید صیانتی از مخازن، افزایش ضریب بازیافت و استفاده بیشتر و بهینه تر از توان پیمانکاران داخلی از مهمترین اهداف مدل جدید قراردادی صنعت نفت است.


URL : http://www.talaeilawfirm.com/index.php?ToDo=ShowArticles&AID=124885